Repertuvar seçiminde en sık yapılan iki hata birbirinin karşıtıdır: çok kolay ya da çok zor eser seçmek. Çok kolay bir eser motivasyonu korur ama yeni bir beceri kazandırmaz; kursiyer bildiğini tekrarlar. Çok zor bir eser ise yeni beceriler içerir ama ulaşılamadığı için hepsi yarım kalır. Doğru aralık ikisinin arasındadır ve somut bir ölçütle belirlenebilir.
Ölçüt şudur: eserin yaklaşık dörtte biri zorlayıcı olmalı, geri kalanı rahat çalınabilmelidir. Bu oran sağlandığında kursiyer hem ilerleme hisseder hem yeni bir şey öğrenir. Zorlayıcı bölümler ayrı çalışılır; rahat bölümler bütünlük ve motivasyon sağlar.
Oran bozulduğunda düzeltmek kolaydır. Çok zorsa eser bir düzey aşağı çekilir, çok kolaysa üstüne bir hedef eklenir.
İkinci hedef genellikle tempo ya da tavırdır; aynı eser daha hızlı ya da farklı bir yöresel tavırla çalışılır. Bu yöntem repertuvarı da genişletir; aynı eser iki kez, iki farklı hedefle çalışılmış olur. Derslerimizde repertuvar seçimi bu dörtte bir ölçütüyle yapılır.