Radyo döneminde yaygınlaşan koro ve topluluk icrası, halk müziğinin yaygınlaşmasında belirleyici oldu. Bu biçim bir kazanç sağladı: repertuvar geniş bir dinleyiciye ulaştı ve ortak bir söyleyiş kuruldu.
Aynı biçim üç değişiklik de getirdi. Birincisi tempo istikrarıdır; topluluk, tek kişinin esnek temposunu taşıyamaz.
İkincisi süsleme sadeleşmesidir. Kişisel süslemeler topluluk içinde bulanıklaşacağı için azaltılır.
Üçüncüsü ise düzenlemedir; giriş, ara ve kapanış bölümleri eklenerek eser belirli bir kalıba oturtulur. Bu üç değişiklik yanlış değildir; farklı bir icra biçiminin gerekleridir.
Sorun, topluluk kaydının tek örnek olarak alınmasıyla başlar. Kursiyer o zaman solo icrada da sade ve sabit tempolu çalar.
Doğru yaklaşım ikisini ayırmaktır: topluluk kaydı düzenleme bilgisi, kaynak kayıt ise tavır bilgisi verir. Solo çalışılan bir eserde kaynak kayıt esas alınır; topluluk çalışmasında ise düzenlemeye uyulur. Bu ayrım yapıldığında kursiyer iki farklı ortamda da yerinde bir icra kurar. Derslerimizde solo ve topluluk icrası ayrı başlıklar olarak çalışılır.