Bağlama teknesi iki farklı yöntemle yapılır ve bu yöntem, çalgının hem sesini hem fiyatını belirler.
Birinci yöntem oymadır. Tek bir ağaç kütüğü içten oyularak tekne çıkarılır. Ağacın lif bütünlüğü bozulmadığı için titreşim kesintisiz aktarılır.
Sonuç genellikle daha dolgun ve daha gür bir sestir. Bedeli ise ağırlık ve maliyettir; büyük ve kusursuz bir kütük bulmak kolay değildir.
İkinci yöntem dilimli yapımdır. İnce ağaç şeritler bir kalıp üzerinde birleştirilerek tekne kurulur.
Bu yöntem daha hafif bir çalgı verir ve farklı ağaçların bir arada kullanılmasına imkân tanır. Ses genellikle daha parlak ve daha hızlı yanıt veren bir karakter taşır.
Dilimli teknenin kritik noktası birleşim yerleridir. İyi yapılmamış bir birleşim zamanla açılır ve ses kaybı yaratır.
Oyma teknede ise risk çatlaktır; tek parça ağaç, nem değişimine daha duyarlıdır ve dikkatli saklanmalıdır.
Kursiyer açısından seçim kullanım biçimine bağlıdır. Uzun süre taşınacak ve topluluk içinde çalınacak bir çalgıda hafiflik ve parlaklık işe yarar.
Solo icra ve kayıt ağırlıklı bir kullanımda ise oyma teknenin dolgun sesi tercih edilir. Her iki yöntemde de belirleyici olan işçilik kalitesidir; kötü yapılmış bir oyma tekne, iyi yapılmış bir dilimliden geride kalır. Derslerimizde çalgı seçiminde yöntem farkı kullanım amacına göre değerlendirilir.