Bağlamanın ses üreten yüzeyi göğüs tahtasıdır ve yapımcının en hassas kararı burada verilir.
Göğüs, tellerden gelen titreşimi hava kütlesine aktarır. Bu aktarımın verimi, tahtanın kalınlığına ve sertliğine bağlıdır.
Çok kalın bir göğüs titreşmekte zorlanır; ses zayıf ve geç yanıt veren bir karakter alır.
Çok ince bir göğüs ise kolay titreşir ama tel gerilimini uzun süre taşıyamaz. Zamanla çöker ve ses bozulur.
Doğru kalınlık sabit bir sayı değildir; kullanılan ağacın sertliğine göre belirlenir. Yapımcı tahtayı elinde bükerek ve tıklatarak değerlendirir.
Bu nedenle iyi bir çalgıda göğüs kalınlığı her noktada aynı değildir. Eşiğin çevresi biraz daha kalın, kenarlar daha ince bırakılır.
Göğsün altındaki destek çıtaları da aynı dengeyi kurar; hem çökmeyi önler hem titreşimi yönlendirir.
Kursiyer için bu bilginin pratik karşılığı bakımdır. Göğse ağırlık bindirmek, çalgıyı yüzüstü bırakmak ve sert darbeler bu dengeyi bozar.
İkinci karşılığı ise akort düzenidir; önerilenden kalın teller takmak göğse fazladan yük bindirir. Çalgının ses kaybettiğini düşünen kursiyerin ilk bakacağı yer, göğsün eşik çevresindeki düzlüğüdür. Derslerimizde çalgı bakımı ve tel seçimi, göğsün taşıyabileceği yük hesaba katılarak anlatılır.