Derleme çalışmalarında kaydı yapılan kişiye kaynak kişi denir ve bu seçim derlemenin niteliğini doğrudan belirler. Seçim çoğu zaman yerel yönlendirmeyle yapılırdı; ekip, o yörede iyi bilindiği söylenen kişilere yönlendirilirdi. Bu yöntemin bir üstünlüğü vardır: yörenin kendi ölçütüne göre en yetkin icracıya ulaşılır.
Bir zayıflığı da vardır. Yerel ağın dışında kalan, evde ya da dar çevrede söyleyen kişiler kayda girmez.
İkinci belirleyici yaştır. Yaşlı kaynak kişiler daha eski biçimleri taşır; genç icracılar ise dönemin yaygın söyleyişini yansıtır.
Üçüncüsü ise çalgıdır. Sazıyla söyleyen bir kaynak kişi hem ezgiyi hem eşliği aynı anda verir; yalnız söyleyen kişide eşlik bilgisi eksik kalır.
Bu ayrım kursiyer için önemlidir: sazlı bir kaynak kayıt bulunduğunda, vuruş düzeni ve dem kullanımı doğrudan oradan öğrenilir. Sazsız bir kayıtta ise eşlik kurma işi kursiyere kalır ve bu, ayrı bir çalışma başlığıdır. Eşlik kurarken yörenin başka eserlerindeki vuruş düzeni örnek alınır; kişisel tercihle kurulan eşlik yöreyi bozar. Bu nedenle bir eser çalışılırken aynı yöreden birkaç eser daha dinlenir.
Derslerimizde eşlik kurma çalışmaları yöresel örnekler üzerinden yapılır.