Bir eseri farklı boydaki bir çalgıda çalmak, notayı okumakla bitmeyen bir uyarlama işidir.
Birinci değişken tel boyudur. Uzun tel boyunda parmak aralıkları genişler; aynı pasaj daha fazla el hareketi ister.
Bu nedenle kısa sapta rahat çalınan bir pasaj, uzun sapta yeniden parmaklandırılmalıdır.
İkinci değişken gerilimdir. Kalın ve gergin tellerde baskı ağırlaşır; hızlı süslemeler zorlaşır ve azaltılır.
Üçüncü değişken tınıdır. Pes bir çalgıda yoğun süsleme bulanık duyulur; sade bir söyleyiş daha uygun olur.
Dördüncü değişken akorttur. Boy değiştiğinde eser farklı bir sesten duyulur ve söz eşliği yapılıyorsa ses uyumu denetlenir.
Bu dört değişken bir arada düşünüldüğünde, uyarlama basit bir aktarım olmaktan çıkar. Uygulamada yöntem şudur: eser önce hedef çalgıda yavaş tempoda okunur ve zorlanan yerler işaretlenir. İşaretli yerler için yeni parmak numaraları belirlenir ve notaya yazılır. Süsleme yoğunluğu son aşamada, çalgının tınısına göre ayarlanır.
Derslerimizde boy değişikliği yapan kursiyerlerde repertuvar bu yöntemle yeniden uyarlanır.